Κακώσεις των εξωηπατικών χοληφόρων

Οι βλάβες του χοληδόχου πόρου και των χοληφόρων εκτός ήπατος οφείλονται κυρίως σε ιατρογενή τραυματισμό κατά τη χολοκυστεκτομή. Λιγότερο συχνά προέρχονται από στένωση λόγω χρόνιας παγκρεατίτιδας, πρωτοπαθούς σκληρυντικής χολαγγειίτιδας ή αυτοάνοσων νοσημάτων. Οι πληροφορίες της σελίδας απευθύνονται και σε ασθενείς από την Αθήνα και την Αττική.

Ο Δρ. Γεώργιος Κατσάνος, Χειρουργός Ήπατος, Παγκρέατος και Χοληφόρων, έχει χειρουργήσει πολλούς ασθενείς με τέτοιου είδους κακώσεις, με σκοπό την αποκατάστασή τους.

Η βλάβη των χοληφόρων γίνεται συνήθως αντιληπτή μέσα στα δύο πρώτα χρόνια μετά το χειρουργείο, με εκδηλώσεις όπως ίκτερος ή οξεία χολαγγειίτιδα. Σε ορισμένες περιπτώσεις διαπιστώνεται ήδη από τον διεγχειρητικό έλεγχο στο τέλος της επέμβασης, εφόσον αυτός πραγματοποιείται στο ίδιο νοσηλευτήριο όπου χειρουργήθηκε ο ασθενής.

Για την αποκατάσταση απαιτείται νέα επέμβαση από έμπειρο χειρουργό, με ποσοστό επιτυχίας που ξεπερνά το 90%. Όταν η επανεπέμβαση δεν γίνει με τον σωστό τρόπο, τα επανειλημμένα επεισόδια χολαγγειίτιδας μπορεί να καταλήξουν σε χολική κίρρωση και πυλαία υπέρταση. Δεν είναι πάντως όλες οι κακώσεις χειρουργικά αντιμετωπίσιμες· χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η απόφραξη ενός ενδοηπατικού χοληφόρου.

Ο ιατρογενής τραυματισμός του χοληδόχου πόρου εκτιμάται ότι αφορά το 1,5% των χολοκυστεκτομών. Το ποσοστό αυτό δείχνει ότι, αν και η χολοκυστεκτομή συγκαταλέγεται στις πιο συνηθισμένες επεμβάσεις, θα πρέπει να γίνεται από Χειρουργούς με εξειδίκευση και εμπειρία στην ανοιχτή ή λαπαροσκοπική χειρουργική ήπατος και χοληφόρων οδών.

ΧΟΛΗΦΟΡΑ