Εχινοκοκκίαση ήπατος

Ο εχινόκοκκος είναι παράσιτο που αποβάλλεται, με τη μορφή αυγών, στα κόπρανα του μολυσμένου σκύλου, μολύνοντας χόρτα και φρούτα. Ο άνθρωπος προσβάλλεται μέσω των χεριών, ύστερα από επαφή με μολυσμένο ζώο: αν δεν πλύνει τα χέρια του και τα αυγά περάσουν στο στόμα, εγκαθίστανται σε διάφορα όργανα, κυρίως στο ήπαρ (συκώτι) και στους πνεύμονες. Ακολουθεί ενημέρωση από χειρουργό ήπατος για ασθενείς από την Αθήνα και όλη την Ελλάδα.

Η νόσος εκδηλώνεται με το σχηματισμό εχινόκοκκων κύστεων, οι οποίες μπορεί να μη δίνουν κανένα απολύτως σύμπτωμα επί σειρά ετών. Συχνά ο ασθενής αντιλαμβάνεται το πρόβλημα μόνο όταν η κύστη μεγαλώσει τόσο ώστε να πιέζει και να πονά. Σε περίπτωση ρήξης, εμφανίζονται επιπλοκές όπως περιτονίτιδα, αποφρακτικός ίκτερος ή ακόμη και αλλεργικό σοκ.

Όταν ο ασθενής απευθυνθεί σε ιατρό εξαιτίας των συμπτωμάτων (πόνος στην κοιλιά, μάζα που ψηλαφάται, ναυτία, ίκτερος, χολαγγειίτιδα), η εχινόκοκκος κύστη σπάνια είναι η πρώτη σκέψη στην κλινική εξέταση. Η κύστη εντοπίζεται συνήθως με τις απεικονιστικές και λοιπές εξετάσεις (υπερηχογράφημα, ακτινογραφία κοιλίας, εξετάσεις αίματος, αξονική τομογραφία, κ.α). Στη συνέχεια γίνεται ειδική εξέταση αίματος (ELISA), με ευαισθησία 95% για την επιβεβαίωση της εχινοκοκκίασης.

Η έναρξη της θεραπείας πρέπει να είναι άμεση. Όταν οι κύστεις είναι πολύ μικρές (κάτω από 5 εκατοστά) και έχουν πλήρως επασβεστωθεί και νεκρωθεί, το χειρουργείο δεν χρειάζεται και η αντιμετώπιση μπορεί να είναι αποκλειστικά φαρμακευτική.

Χειρουργική αντιμετώπιση της εχινόκοκκου κύστης

Αντίθετα, όταν η κύστη είναι μεγάλη, χρειάζεται επέμβαση για να αφαιρεθεί η κύστη μαζί με όλο ή μέρος του τοιχώματός της, ή ακόμη και ηπατεκτομή.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο Δρ. Γ. Κατσάνος χειρουργεί την εχινόκοκκο κύστη του ήπατος λαπαροσκοπικά.

Για την πλήρη αφαίρεση της κύστης, χωρίς επιβάρυνση ή μόλυνση των γειτονικών οργάνων, χρειάζεται εις βάθος γνώση και εμπειρία στη χειρουργική ήπατος.

Αν η ολική αφαίρεση της κύστης δεν είναι εφικτή, πραγματοποιείται μερική εκτομή και παροχέτευσή της, ενώ χορηγείται και φαρμακευτική αγωγή για την πρόληψη υποτροπής. Όταν η νόσος είναι διάχυτη, ενδέχεται να χρειαστεί ηπατεκτομή.

ΗΠΑΡ